Bilmiyorum aslında ben pek çok

Bilmiyorum aslında ben pek çok

Gözlerimi kapatıyorum ve hayal ediyorum

İnanıyorum sonrasında gördüklerime

Dua eden aciz bir kul misali

Gördüğüm çok da bir şey olduğu söylenemez

Dört duvar iki zeminden odamda geçen yıllarımda

İki iki daha nasıl beş eder onu öğrendim anca

Sığamıyorum daha fazla bu daraltıya

Nefes alamıyorum sanki bazen

Ciğerlerim su toplamış da dolmuş gibi

Ya da kabarcıklı vebaya yenik düşmüşümdür belki

Kalbimi dağlıyor tüm bu kara düşünceler