Son Zamanlarda

 

Yoruluyorum son zamanlarda. Hiçbir şey yapamadığım için yoruluyorum en çok. Başka gözlerin göremediğini görmek yoruyor bazen beni. Bazen hiç duyulmamış melodileri duymak. Anlam veremiyorum çoğu zaman bana dedikleri şeylere. Gürültü ve ışıltı yığınından ibaret geçiyorlar üzerimden. Bazı sabahlar kapkaranlık uyanıyorum her şeye. Anlamsızca. Mesela konuşmaktan ve gülmekten de yorulduğum oluyor. Kimse dinlemedikten sonra ne anlamı var ki konuşuyor olmamın zaten? Size bir benzetme yapacağım şimdi mesela ama kaçınız anlam bulacaksınız buna? Ya da kaç göz duyacak bu yazıyı benim sesimden bir daha? Bazen iğrenç bir yeşil renginde her şey ve gülmeye zorsunuyorum bile. İçimdeki ormanlarda yayılan ateşler var, ışıksız ve soğuklar.