Hasta Olmak

Çok tuhaf şey aslında hasta olmak. En azından benim için, fazlasıyla huzursuz bir durum. Tüm sinir uçlarımı ve devamlarını hissetmek, bir şeylere bakmak ve onun verdiği yanma hissi, aldığım nefesin Jotunheim'den soğuk verdiğim nefesin Acheron kadar sıcak olması... Çoğu zaman yataktan dahi kalkamadığım için yuvarlanarak yere düşmeyi tercih ediyorum. Sırf yere düştüğümde acının getirdiği refleks ile ayaklanabilmek için. Her seferinde bir zombiden hallice yavaş ve huysuz ilerliyorum. Çünkü kıyafetlerimin paçaları... Onlardan nefret ediyorum. Tenime değdiklerinde verdikleri o acı o kadar çekilmez oluyor ki hareket etmekten nefret etmeye başlıyorum. Ya bedenimi sıkı sıkıya saran kıyafetler ya da hiçbiri. Ve bedenim o kadar sıcak oluyor ki her şey buz kesiyor bana. Üşümekten nefret ederim ama yanarak ölmek kesinlikle son tercihim. Can sıkıcı bu durumda beni bana geri getirenler nedense türküler ve ninniler. Şu an hasta koltuğumda oturup bunu yazarken bile dokunduğum her tuş o kadar can yakıcı ki gözlerimi kapattığımda gelen serinlik dahi bu durumu kurtarmıyor. Soğuk bir yağmura yakalanmak istiyorum sadece. Üşümekten nefret ederim ama serinlemek zorundayım nede olsa. Yoruluyorum her zamanki gibi ama bu sefer daha çok ağrı ile birlikte. Sanırım bitirmek gerek daha fazla ağrı basmadan önce. Görüşmek üzrere.